Tag Archives: God

Blog Nederlands

Worstelen met God

Jacob worstelde met God en liet Hem niet gaan voordat God had gedaan wat hij Hem vroeg (Genesis 32:26-28). Mozes gingen de discussie aan met God en bleef argumenten aandragen totdat hij kreeg wat hij wilde. (Exodus 33:12-17). Ik vond dat eigenlijk heel oneerbiedig. Hoe durf je zo brutaal te zijn en niet te accepteren wat God wil? Ik herken me wat dat betreft meer in Abraham. Hij deed alles wat God vroeg: hij vertrok uit zijn land, liet zijn neef het beste deel kiezen en was zelfs bereid om zijn zoon te offeren, omdat hij wist dat God zou zorgen dat het allemaal op zijn pootjes terecht zou komen. Zo sta – of misschien stond? – ik ook in het leven. Wat kwam, dat kwam. Het zou uiteindelijk goed komen. God is mijn Vader, Hij zorgt voor mij. Zoals ik vorige week schreef: “Wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heren hand.” Ik ben hier nog steeds van overtuigd, maar ergens is er iets gaan wringen. Er groeit in mij een onvrede over de situatie waarin ik zit: over de mist die voor mijn toekomst hangt. Nu ik uit de valkuil van het ‘moeten’ ben gekropen, moet ik niet langer zicht hebben op komend jaar, zodat ik weet wat ik moet doen, maar ik wil zicht hebben op komend jaar, omdat ik verder wil. (http://ontspannenchristendom.nl/2018/01/04/de-valkuil-van-het-moeten)

Abraham vroeg op een gegeven moment aan God hoe het nou zat met die beloften aan hem. Hij zou een land krijgen, maar hij trok nog steeds rond met tenten. Hij zou de stamvader van een volk worden, maar hij had niet eens een zoon (Genesis 15:3,7-8). Hij had zijn leven geleefd zoals het kwam, omdat God het zo aan hem gegeven had, maar wat nu? Hoe nu verder? Abraham was enorm rijk, had een grote groep mensen om zich heen, werd geëerd en gerespecteerd door de leiders in het gebied waar hij doorheen trok, maar in zijn eigen ogen was zijn leven doelloos. Hij zag er geen toekomst in.

Abraham worstelde met God want hij wilde weten of God zich wel aan Zijn woord zou houden.

Jacob worstelde met God want hij wilde dat God hem zou zegenen met de zegen die hij eerder van zijn broer had gestolen, maar die God wel aan Jacob beloofd had.

Mozes worstelde met God omdat God niet langer met hem en het volk mee wilde gaan, terwijl Hij dat wel beloofd had.

Zou ik met God moeten worstelen over een toekomst die Hij mij beloofd heeft, maar die ik nog steeds niet zie?

In een charismatisch evangelische kerk ben ik in aanraking gekomen met het verschijnsel profetie: mensen die voor je bidden en beloften of andere positieve woorden over je leven uitspreken. Er was een tijd dat de beloften over elkaar heen buitelden. Niets was meer onmogelijk, er was ons immers een hoopvolle toekomst beloofd (Jeremia 29:11).

Als er niet gebeurde wat was voorzegd, dan lag dit niet aan God! Het was omdat de tijd nog niet rijp was, of er stond iets tussen jou en je belofte. Dit obstakel moest je dan opruimen. Worstelen met God was geen optie. Als ik moest worstelen, dan met mijn eigen ongehoorzaamheid, ondankbaarheid of andere demonen. ‘God geeft boven bidden en denken’ (Efeziërs 3:20), ‘Hij geeft het Zijn beminden in de slaap’ (Psalm 127:2), waarom zou ik worstelen met God?

Maar nu ik geen obstakel meer kan bedenken en de belofte toch uitblijft, wordt worstelen misschien toch een optie. Maar voordat ik ga worstelen met God (als ik dat al zou kunnen) is het misschien handig om me af te vragen waar al die beloften vandaan kwamen. Waren die wel van God? Of was het wensdenken? Was het emotie? Ik kan moeilijk met God worstelen over beloften die Hij niet heeft gedaan.

Mag je iets dat over je is uitgesproken, zien als een belofte van God? Mensen die een profetisch woord uitspreken hebben meestal een disclaimer als: “ik heb de indruk”, of “ik zie een beeld”. Er zijn er maar weinig die durven zeggen: “zo spreekt de Here”. Volgens de bijbel is een echte profeet te herkennen aan het feit dat zijn of haar profetieën uitkomen. Als iemand beweerde namens God te spreken en het bleek een leugenaar doordat de profetie niet uitkwam, dan moest diegene gedood worden. Je kunt maar beter een slag om de arm houden als je ‘profeteert’.

Al die mooie ‘beloftes’ zijn dus wensdenken totdat het tegendeel is bewezen doordat er gebeurt wat is gezegd. En aangezien het tegendeel in mijn geval nog niet bewezen is, was het dus wensdenken en geen belofte van God. Ik ga niet worstelen met God over een indruk of een beeld van iemand anders.

Hoe zit het met dingen die ikzelf ervaar als roeping? Om me heen zie ik mensen die zich geroepen voelen om iets te doen of iets te worden. Die gaan dat dan gewoon doen. Ze stellen bijvoorbeeld hun huis open voor mensen die even een plek nodig hebben om bij te komen, of ze worden arts of dominee, of gaan schrijven : ). Misschien is een roeping die ik zelf niet kan uitvoeren gewoon helemaal geen roeping. Misschien dat dat meer in de categorie ‘dromen’ valt. Ik zou het graag willen, maar een goddelijke roeping is het niet. Het is vrij zinloos om met God te willen worstelen over iets wat ik graag zou willen, maar wat Hij niet doet.

Jozef was een dromer en iedereen verklaarde hem voor gek. Als gevolg van het vertellen van die dromen neemt zijn leven een bizarre wending en na een aantal mistige dalen zonder zicht op een hoopvolle toekomst, ziet hij toch die dromen uitkomen. Ik kan me voorstellen dat Jozef met zijn levensloop geworsteld heeft en misschien ook wel met God. Maar mijn leven heeft allerminst een absurde wending genomen naar aanleiding van mijn dromen. Als ik er iets over vertel, vindt men het wel logisch of herkenbaar. Ik kan mezelf dus ook niet vergelijken met een geroepen dromer als Jozef.

De roeping van en de beloften aan Abraham, Jacob, Jozef en Mozes, hingen samen met de toekomst van een heel volk. Hun leven was verbonden met het voortbestaan van het volk Israël en daarmee met Jezus de Messias en daarmee met het lot van de wereld. Dat geeft ze het recht om te worstelen met God. Ik geloof niet dat ik me met mijn wensen voor mijn eigen kleine leventje in die rij mag scharen.

Het is terecht dat ik die mist over mijn toekomst zat ben, maar als ik daar iets aan wil veranderen, dan zal ik zelf in actie moeten komen, niet God. Als ik moet worstelen, dan met mijn eigen onzekerheden, vastgeroeste patronen en andere demonen.

Wens me succes….

Blog Nederlands

Vrede op aarde

Het Engelenleger proclameerde dat het vrede op aarde zou worden, toen ze de geboorte van de Messias aan de herders verkondigden.

Dik 2000 jaar verder wachten we daar nog steeds op. Hoezo vrede? Hoezo vredevorst?

Er was een hemelse legermacht op de been in de nacht dat Jezus werd geboren. De beloofde zaligmaker was gekomen, de gezalfde, zei de engel tegen de herders en eerder tegen Jozef. De beloofde koning, de opvolger van koning David, de zoon van de allerhoogste, had de engel tegen Maria gezegd, en ook de wijzen waren op zoek naar een koning. 41 dagen later, in de tempel zegt Simeon dat Jezus de gezalfde is en Anna noemt Hem verlosser. (Lucas 1:32; 2: 11, 22 (Leviticus 12:2-8), 26, 38; Matteüs 1: 21, 2:2 )

Dit zijn een heleboel termen, maar het kan nog ingewikkelder want zaligmaker is hetzelfde als heiland, wat iets met zonden vergeven te maken heeft, gezalfde is hetzelfde als Messias en Christus en dat heeft iets te maken met de Heilige Geest, en het koningschap houdt verband met koning David en dat heeft weer te maken met verlossing.

Wat heeft dat allemaal te maken met vrede?

Het antwoord hierop is te vinden in de geschiedenis van het volk Israël. Het volk had een verbond gesloten met God. De afspraak was dat het volk geen andere goden zou aanbidden en dan zou God zorgen dat het goed met hen ging in hun land (Deuteronomium 28). Het volk had die afspraak verbroken door keer op keer andere goden achterna te lopen. God had hen daardoor de rug toegekeerd en had toegestaan dat ze uit het land werden weggevoerd en het hele land, inclusief de tempel, één grote woestenij was geworden. Hier was voor gewaarschuwd door profeten, maar het volk had niet geluisterd. De profeten hadden deze waarschuwing ook altijd vergezeld laten gaan door de belofte dat, zodra het volk zou terug keren naar God, God zou terugkeren naar hen. Hij zou een verlosser sturen, een gezalfde, een koning die alles zou herstellen. Hij zou vrede brengen. Als eerste de vrede tussen God en mensen. De kapotte relatie moest herstelt, maar in plaats van genoegdoening van de mensen te eisen voor hun overtredingen, zou God hun zonden vergeven. Als resultaat daarvan zou de vrede zich uitstrekken over de hele schepping. Het herstel zou zo verstrekkend zijn dat de situatie uit het paradijs weer terug zou komen. ( Jesaja 11:1-10)

Na verloop van tijd was het volk weer naar het land terug gekeerd en hadden ze het land en de tempel weer opgebouwd, maar een eigen koning was er nooit meer gekomen. De tempeldienst was weer in ere hersteld, maar een echt goede relatie met God was er niet meer ontstaan. Er waren al honderden jaren geen profeten meer. Het wachten was op de Messias, op de wonderbare raadsman, de Sterke God, de Eeuwige Vader, de Vredevorst (Jesaja 9:5).

Jozef en Maria, de herders, Simeon en Anna wisten dus precies wie er geboren was, maar zelfs mensen die deze profetieën niet kenden, wisten dat hier iets heel bijzonders was gebeurd en kwamen vanuit het oosten om eer te bewijzen aan deze koning.

Dik 2000 jaar later vieren we deze geboorte nog steeds uitgebreider dan de geboortedag van onze eigen koning, ondanks dat velen amper een idee hebben van wat ze vieren. Veel verder dan “de geboorte van Jezus” komen de meesten niet. Wat dat te maken heeft met vrede weten ze niet echt en wat Jezus kwam doen is ze een raadsel.

In de kribbe, in de voerbak, ligt een baby. Een engelenleger prijst God en proclameert ‘Vrede op aarde’. Herders zijn enthousiast, magiërs reizen de halve wereld over, twee oude mensen zijn diep ontroerd dat ze dit mogen meemaken. Jozef en Maria hebben er geen woorden voor. Het komt goed tussen God en de mensen! Ze zullen worden bevrijd van alles wat tussen hen en God instaat. Letterlijk bevrijd van de overheersing door de Romeinen dachten ze. Alle slechteriken eruit: gerechtigheid. En dan vrede. Het zou anders lopen. Het kwaad zit namelijk niet alleen in de Romeinen, maar in iedereen. Het helpt niet als je de Romeinen eruit gooit, maar zelf blijft zitten. Voor je het weet loop je je te ergeren aan iemand en heb je ruzie. Weg vrede. Ook het kwaad in jezelf moet dus overwonnen. Gerechtigheid strekt zich uit tot iedereen. Niemand is rechtvaardig uit zichzelf, ook al doe je nog zoveel goede dingen. Iedereen heeft wel een vervelend trekje of een nare eigenschap waardoor de vrede verpest wordt.

Het kind is daarom niet gekomen om te oordelen, om de één rechtvaardig te verklaren en de ander niet, want dat zou het einde van de mensheid en de wereld hebben betekend. Hij is gekomen om de wereld te behouden (Joh 3:17). Hij is gekomen om de schuld voor de breuk tussen het Joodse volk en God op zich te nemen, om de vrede te tekenen, om de relatie te herstellen, en zo het kwaad onschadelijk te maken.

En dit strekt zich uit tot het hele Joodse volk, maar ook tot de rest van de mensheid en de hele schepping. Want de invloed van het kwaad beperkt zich niet tot het Romeinse of Joodse volk. Vrede met God is voor iedereen mogelijk. Iedereen die God zoekt zal Hem vinden. (Lucas 11:10)

Iedereen die gelooft dat dit kind geboren is als redder van de wereld, vindt nu al vrede en later een nieuwe hemel en een nieuwe aarde waar alles hersteld zal zijn.

Vrolijk kerstfeest!

Het schilderij is Salvator Mundi van Leonardo da Vinci

Blog Nederlands

Is uw God dood?

“Is uw God dood?” vroeg George Yancy zich af in een artikel. Een intrigerende vraag die een heel scala aan beelden bij mij opriep. Zoals de verhalen in het Oude Testament waar de winnaar van een oorlog duidelijk de sterkste God had. Als je de oorlog verloor of als er een ziekte uitbrak in het land of je werd getroffen door ander ongeluk of rampspoed, dan faalde jouw God.

Of het verhaal uit Jesaja 44 waar iemand een boom kapt, van de ene helft een lekker vuurtje stookt en van de andere helft een beeld maakt en dan verwacht dat dat beeld van alles voor hem gaat doen. Als er niets gebeurt kan je je afvragen: “is uw god dood?”

‘Het is stil aan de overkant’…. read more »

Blog Nederlands

Sinterklaas

Waarom staan we ieder jaar te liegen tegen onze kinderen en noemen we dat een feest? Ik had vroeger al liever een kinderdag dan Sinterklaas; een soort Moederdag voor kinderen. Dat je ontbijt op bed krijgt met cadeautjes en de hele dag niets hoeft te doen, maar lekker verwend wordt.

Toen ik erachter kwam dat Sinterklaas niet bestond en dat ik dus door al die volwassenen voor de gek was gehouden, is er bij mij een argwaan naar binnen gekropen die nooit meer is weggegaan. Als zelfs mijn sjieke, serieuze oma na het openmaken van een cadeautje ‘dank u Sinterklaasje’ riep in de schoorsteen, dan vraag ik me toch af hoe ver mensen gaan om een kind iets te laten geloven. read more »

Blog Nederlands

Onvervuld verlangen

Je hebt een goed salaris, maar aan het eind van je geld hou je regelmatig een stukje maand over. Je eet en drinkt volgens de laatste mode, maar je vrienden hebben al weer een nieuwe keuken ontdekt. Je hebt kleren zat, maar niets om aan te trekken. Dit gevoel is van alle tijden. 500 jaar voor Christus beschrijft Haggaï het al. read more »

Blog Nederlands

Waar is God?

In de getekende zoekboeken ‘waar is Wally’, moet je tussen de veelheid van gebeurtenissen, een mannetje in een rood-witgestreepte trui zoeken. Ik heb thuis een variant op dit boek dat heet ‘Waar is Jezus’. In allerlei tekeningen met bijbelse scenario’s zit ergens Jezus verstopt. Het is voor kinderen en volwassenen erg leuk om alle details van die tekeningen te bekijken en te ontdekken waar Jezus, of waar Wally is. Al zoekende ontvouwen zich allemaal kleine en grote verhalen die niets met de hoofdpersoon te maken hebben, maar die zich toevallig op dezelfde bladzijde afspelen. read more »

Blog English

Mothers and Fathers

Looking at little children who are playing mothers and fathers, is sometimes like looking into a mirror. They imitate what they see you do. Occasionally you are shocked by what you see and recognize, and you think “Do I really do that?” read more »

Blog Nederlands

Vadertje en Moedertje

Wanneer kleine kinderen vadertje en moedertje spelen is het soms net of je in een spiegel kijkt. Zij doen na wat ze jou zien doen. Een enkele keer schrik je van iets dat je herkent en waarvan je denkt: “Doe ik dat echt zo?”

read more »

Blog English

Do it again

Last Sunday we sang a new song with the lyrics: “I believe I’ll see You do it again”. A beautiful song about trusting God when you are in doubt. ‘God helped us before and He will do it again.’ But at the next sentence they lost me; “You moved a mountain and You will do it again”.

It reminded me of an interview with a famous Dutch TV personality who made a remark about Jesus, “Can’t He just go to the cross again?”and then bursted in to tears and said sobbing “How could I ask that?” read more »

Blog Nederlands

You do it again

Afgelopen zondag zongen we een nieuw lied met de tekst “I believe I’ll see You do it again”. Een mooi lied over geloofsvertrouwen als je twijfelt. ‘God heeft ons eerder geholpen en dat zal Hij weer doen.’ Maar bij de volgende zin haakte ik af: “You moved a mountain and You will do it again”.

Ik moest ineens denken aan een interview met Henny Huisman waarin hij zegt over Jezus: “Dan gaat Hij toch nog een keer aan het kruis”, waarop hij in huilen uitbarst en snikt: “Hoe kan ik dat vragen?” read more »

Copyright Ontspannen Christendom | Niets van deze website mag worden gekopieerd zonder toestemming van de auteur