Tag Archives: geloof

Blog Nederlands

Hoop

Hoop is een vreemd, haast ongrijpbaar, fenomeen. Het wordt vaak in één adem genoemd met geloof en liefde, beide in wezen net zo ongrijpbaar als hoop. Je kunt niet op commando gaan hopen, geloven of liefhebben en je kunt het ook niet op commando uitzetten. Het overkomt je min of meer en je hebt er daarna maar weinig grip op.

Hoop is het anker van de ziel, staat in de Hebreeën brief te lezen. Hoop is een vooruitzicht waar je houvast aan kunt vinden. Deze hoop is dus niet ‘hopen dat het goed komt’, maar een concrete verwachting. Toch is hoop iets anders dan geloof. Geloof is de zekerheid van de dingen die men hoopt, zegt diezelfde Hebreeën brief. Hoop gaat dus vooraf aan geloof. read more »

Blog Nederlands

Geloof

 

Geloof is een kracht, las ik laatst en dat zette me aan het denken. Ik geloof al zo’n beetje mijn hele leven en ik weet dat Jezus zegt dat geloof bergen kan verzetten, maar om het te zien als een kracht is toch nieuw voor mij.

Maar hoe ‘werkt’ geloof dan? “Uw geloof heeft u behouden”, zegt Jezus en “Uw geloof heeft u genezen”. Of: “als u een geloof als een mosterdzaadje heeft, en u zegt tegen deze berg: ‘verhef u en stort u in de zee’, dan zou dat gebeuren.” Alle dingen zijn mogelijk voor wie gelooft, tekent Marcus op uit de mond van Jezus, waarop geantwoord wordt: “Ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp!” (Marcus 9:23,24)

Dit geloof is dus niet een bepaalde stroming, zoals protestants of rooms of evangelisch. Het is ook niet geloven dat bepaalde doctrines of dogma’s waarheid zijn. Maar het is wel een hele sterke overtuiging. Een overtuiging die het onmogelijke kan laten gebeuren. read more »

Blog Nederlands

Romeinen en het oordeel

Een tijd geleden schreef ik dat we met connectgroep gingen beginnen aan de Romeinenbrief. http://ontspannenchristendom.nl/2018/06/20/connecten-met-de-romeinen/ Onze groep is heel divers qua levenswijze en invulling van het christelijk geloof. Ik zei dat Romeinen in deze context explosief materiaal is want de discussie gaat al snel over “wie gaat er naar de hemel, wie niet en waarom” en over “bestaat er een hel en gaat die lieve buurvrouw die niet gelooft daar echt naar toe”? Wij van de hapy-clappy people hebben geen issues met de hel; Jezus Redt! Maar als je streng Rooms of zwaar gereformeerd bent opgevoed, dan is de hel of het vagevuur wel een dingetje. Dus doken we in oordeel en straf naar aanleiding van de eerste drie hoofdstukken. read more »

Blog Nederlands

Connecten met de Romeinen

We gaan met de connectgroep van de kerk de brief van Paulus aan de Romeinen lezen. De kern van onze groep wordt gevormd door een net hervormd meisje, een Pinksterblom, een ergens-ooit-Rooms-geweeste vrouw, een enthousiaste flap-uit, iemand die het Al omhelst, een traditionele bijbelvaste evangelicaal, de pastor van onze bereiken-bouwen-en-bekrachtigen-met-de-boodschap-van-geloof-hoop-en-liefde-kerk en ik. Niet iedereen is even heteroseksueel, niet iedereen is vertrouwd met een begrip als gerechtigheid en in onze kerk zal je eigenlijk niet over een straffende God horen praten. In die context is ‘Romeinen’ explosief materiaal.

De brief begint met Paulus die vertelt dat hij goed nieuws heeft, namelijk dat Jezus de Zoon van God is. Door in Hem te geloven zal je de vrede en genade van God ervaren. Als geboren gelovige is mij dit met de paplepel ingegoten. Bij mij popt automatisch de context op: ieder mens heeft gezondigd en kan daardoor niet in Gods aanwezigheid komen; we staan als vijanden tegenover God. De dood van Jezus als God zelf, verlost ons van de zonde en daardoor is de relatie met God herstelt. We zijn geen vijanden meer, maar vrienden. In die context lees ik de rest van het eerste hoofdstuk, dat aantoont dat iedereen zondig is en vrij beeldend beschrijft wat die zonden dan zijn. Ik voel me niet echt aangesproken, want ik weet waar Paulus met dit verhaal heen wil.

Maar als je dit voor het eerst leest, zonder deze voorkennis, dan valt wat Paulus hier opsomt nogal rauw op je dak. Het is één grote beschuldiging en hoofdstuk 2 voegt daar nog even oordeel en straf aan toe. Het bevestigt het beeld van de kerk als een homofobe, veroordelende club mensen met een boze God. Wat moet je hiermee? Hoe is dit ‘Goed Nieuws’?

De brief is geschreven in 56 na Christus aan de Christelijke gemeenschap in Rome, die voor een groot deel uit Joden bestond. De Joden hadden van God een wet gekregen waarin heel duidelijk werd gemaakt wat goed en fout was. De reden daarvoor was het volk te onderscheiden van de omringende volken om het zo apart en in relatie met God te houden, zodat de beloofde Redder van de mensheid in dit volk geboren kon worden. In hoofdstuk 1 refereert Paulus aan die wet, zoals hij ook in andere brieven doet. Hij zegt dat de wet goed en volkomen logisch is, maar tegelijk laat zien dat niemand die wet kan houden.

Dat niemand de wet kan houden, zal iedereen beamen, dat geldt ook nu voor onze Nederlandse wetten. Iedereen is weleens door rood gelopen of gefietst en de meeste mensen hebben wel eens iets gejat. Niemand kan de discipline opbrengen om altijd keurig binnen de lijntjes te kleuren. Als we naar bijbelse regels kijken, dan heeft ook iedereen wel eens geroddeld, gelogen of iemand bedrogen, maar door de manier waarop Paulus het beschrijft in Romeinen 1: 29-34, klinkt het wel heel erg. En zijn tirade over homoseksuele one-night-stands is in deze tijd helemaal niet meer logisch.

Wat doen we met deze teksten? Nemen we ze letterlijk en plaatsen we ze één op één in onze cultuur? Of vragen we ons af wat Paulus hier wil zeggen tegen de Romeinse gemeenschap en vertalen we dat naar deze tijd? Ik ben een groot voorstander van het laatste.

Paulus signaleert een probleem in zijn tijd: mensen negeren God en zetten mensen, dieren en bezit op Zijn plaats. Het gevolg daarvan is dat ze hun morele kompas kwijt zijn. Ze zijn niet meer gericht op het beste voor de lange termijn, maar op genot en voordeel op de korte termijn. Dit probleem is heel herkenbaar. De crises waar we mee te maken hebben zijn voor het overgrote deel te wijten aan hebzucht, onrechtvaardigheid en kwaadaardigheid. Loop eens in gedachten langs grote spelers in de maatschappij, hun doel en wat ervan geworden is. Wat is er over van de potentieel goede invloed van de farmaceutische industrie, de bankensector, de voedingsmiddelen industrie, de oliemaatschappijen, de verzekeraars, de ICT reuzen, de social mediagiganten, enz. enz.? Allemaal verpest door hebzucht. Niet alleen de hebzucht van de directeuren, maar vooral door de hebzucht van de aandeelhouders, jij en ik, die graag een goed pensioen hebben later.

Ook in relaties zie je deze hebzucht terug. Genot is vaak het centrum, niet toewijding. Het is heel normaal om seksuele partners af te wisselen, iedere avond of na een paar maanden. Als de lol eraf is, ga je opzoek naar de volgende. Maar wat doet dat met je op de lange termijn? Wat doet dat met je zelfbeeld? Wat blijft er zo over van liefde en vertrouwen, van kwetsbaarheid en mildheid, van de mogelijkheid jezelf te geven in een langdurige relatie? Paulus pakt hier homoseksualiteit als voorbeeld van lust in plaats van liefde, want in zijn tijd was iedereen getrouwd en zat dus in een langdurige relatie. Naar zijn idee was homoseksualiteit al een straf op zich: “ze ontvangen het gepaste loon voor hun dwaling in zichzelf.”.

Paulus zegt ook dat dit zelfzuchtige gedrag niet komt door onkunde, maar dat iedereen kan weten wat goed is en dat iedereen kan weten dat God bestaat. God is kwaad op de mensen die willens en wetens voor het verkeerde kiezen en zo zichzelf en anderen beschadigen. En Hij is kwaad op mensen die denken dat ze beter zijn dan anderen (hoofdstuk 2). ‘Jij bent homo, dus jij bent slecht, ik ben hetero, dus ik ben goed.’ “Je bent precies hetzelfde”, zegt Hij, “je hebt totaal geen recht om te oordelen”. God staat in zijn recht als hij de hele boel uitgumt en overdoet. Mensen hebben er collectief een zooitje van gemaakt en wijzen elkaar aan als de dader. Wat kan je daarmee nog beginnen?

Er is goed nieuws, zegt Paulus. God bliksemt ons niet neer, ook al heeft Hij alle recht om kwaad te zijn. Hij heeft ervoor gekozen om ons te vergeven. Als je dit gelooft, kan je in vrede leven met God. Als je dit gelooft, dan doet dat ook iets met je. Je wil de wijsheid van God voor de lange termijn toepassen, je wil af van hebzucht en genot op de korte termijn. Je wil de liefde terug, de zachtheid en de kwetsbaarheid, zodat je weer volkomen mens kunt zijn in relatie met anderen en met God.

Het is lastig om deze grote lijn te halen uit een gedeelte met ferme taal over zonde en straf, zeker als je niet aan de terminologie gewend bent. Gelukkig hoeven we dat niet alleen te doen en kunnen we als connectgroep in al onze verscheidenheid, samen opzoek naar wat God eigenlijk tegen ons wil zeggen met deze brief.

Blog Nederlands

De valkuil van een hoopvolle toekomst

“God heeft een hoopvolle toekomst voor je, Hij heeft mooie plannen met je, gedachten over voorspoed.” Met deze tekst uit Jeremia 29 worden mensen opgebeurd die in moeilijke situaties zitten. Het wordt gebruikt als een een belofte van God aan ons: “Maak je geen zorgen, het komt goed.” Het wordt ook gebruikt als een gebed van ouders voor hun kinderen: God heeft beloofd dat je een geweldige toekomst hebt. Hij heeft prachtige plannen met jouw leven, Hij heeft jouw geluk op het oog. En dat geldt ook voor de rest van de gemeente. Iedereen mag weten dat God het beste met ons voor heeft, dat Hij wil dat het goed met ons gaat.

Wij zijn stof, gemaakt uit stof, daarom oefent het stoffelijke grote aantrekkingskracht op ons uit. Als iemand tegen mij zegt dat er prachtige dingen voor mij zijn weggelegd, dan zie ik een baan waarin ik kan uitblinken, met een heel lekker salaris zodat ik kan kopen wat ik wil. Vervolgens trekt het ene na het andere reclameplaatje voorbij van lachende vrienden met een wijntje bij de open haard, mijn kinderen c.s. aan lange tafels in een zomerse tuin, kleinkinderen spelend in de natuur, witte stranden met kleurrijke drankjes die gebracht worden; kortom dat leven wat iedereen wil, maar dat niemand heeft.

Is dit de voorspoed, de hoopvolle toekomst waarnaar ik mag uitkijken als het even tegen zit? Gaat God dit aan mijn kinderen geven? Aan alle christenen?

Of is dit niet reëel? Moet ik mijn hoop naar beneden bijstellen? Wat meer bescheiden zijn? Moet ik tevreden zijn met een net huis, een nette auto, een nette baan met een net salaris?

Waarom? Is het waarschijnlijker dat ik dit krijg, zodat ik kan zeggen dat God zich aan Zijn beloften houdt en mij zegent? Dat ik gelukkig ben omdat ik niets tekort kom?

In Hebreeën 11 staat een lijst van kopstukken uit de bijbel, met wat ze hebben overgehad voor hun geloof en wat ze hebben gedaan uit geloof. Je leest daar over loslaten, opgeven, hard werken, volhouden en, staat er in vers 39: “Al deze mensen zijn door hun geloof een voorbeeld voor ons. Toch hebben zij geen van allen de belofte van God werkelijkheid zien worden”.

Waarom heb ik ooit geloofd dat ik Gods beloften dan wel werkelijkheid zou zien worden? Want ik wist dat het niet waar was. Ik zag in mijn eigen leven dat het niet werkte. Mijn man heeft een eigen bedrijf. “Als God voor je is, wie kan dan tegen je zijn?” ‘Jouw bedrijf hoeft geen last te hebben van de crisis, want jij bent een kind van God en God heeft het geluk van zijn kinderen voor ogen.’ Nou dat was onzin. We zeilden behoorlijk lang en behoorlijk hard onderuit. Zelfs tot op het punt dat we alles dreigden kwijt te raken.

Als ik had geloofd in een God die mij zegent en zorgt dat het allemaal goed komt, dan was ik dat geloof nu kwijt geweest. Want God greep niet in, Hij zorgde niet voor nieuwe klanten of andere wonderbaarlijke voorzieningen. De achterstanden liepen steeds verder op, het aantal deurwaarders nam toe, alle rekeningen stonden maximaal in het rood, het was slechts een kwestie van maanden voordat iemand beslag op het huis zou leggen. We hadden al geprobeerd ons huis te verkopen, maar ook de woningmarkt zat op slot. God had voor een koper kunnen zorgen; andere mensen in de kerk raakten wel hun huis kwijt, maar wij niet. Een baan voor mij was ook een uitkomst geweest, ik heb me suf gesolliciteerd, maar kreeg geen baan.

Wat is eigenlijk die hoopvolle toekomst die God hier aan het volk Israël in ballingschap, belooft?

Hij belooft dat Hij hen nooit zal verlaten. Ook al hebben ze God zo beledigd dat ze nu in een vreemd land wonen, God zal ze niet vergeten. Hij zal ze weer terugbrengen naar hun eigen land en zij zullen weer zijn volk zijn en Hij zal een nieuw verbond met hen sluiten (Jeremia 31:31-34). Dat verbond is ook voor ons. Hun God is onze God geworden. En doordat God als mens naar deze aarde is gekomen en gedaan heeft wat wij zelf niet konden, zijn alle beloften vervuld. God heeft zichzelf gegeven, meer kan Hij niet geven. Er is een schitterende toekomst voor ons weggelegd en als onderpand hebben we de Heilige Geest gekregen; God in ons.

Ik geloof niet in een God die mij geeft wat ik wil, ik geloof in een God die nabij is. Ik geloof dat, wat er ook zou gebeuren, God erbij zal zijn. Ik had niet geweten wat ik in de daklozenopvang had moeten doen met mijn gezin, maar God was ook daar geweest. Ik had geen idee hoe het verder moest als we alles waren kwijt geraakt, maar dat was niet belangrijk. Het leven gaat gewoon verder en vroeger of later hadden we daar wel weer bij aangehaakt. God had ons niet los gelaten.

Ik las laatst een hele mooie verwoording van wat ik geleerd heb: “als God niet meer ingrijpt, zal onze blik langzaam maar zeker van zijn handen naar zijn ogen gaan. Dan zoeken we niet meer wat Hij voor ons kan doen, want Hij doet even niets. Dan zoeken we vol vertwijfeling en verlangen naar Zijn liefde, naar zijn hart” (ds. Ron vd Spoel).

De valkuil van een hoopvolle toekomst is dat je naar Gods handen kijkt en in een sinterklaas gaat geloven. Als die sinterklaas niet geeft wat jij vraagt, haak je teleurgesteld af.

Blog Nederlands

Is uw God dood?

“Is uw God dood?” vroeg George Yancy zich af in een artikel. Een intrigerende vraag die een heel scala aan beelden bij mij opriep. Zoals de verhalen in het Oude Testament waar de winnaar van een oorlog duidelijk de sterkste God had. Als je de oorlog verloor of als er een ziekte uitbrak in het land of je werd getroffen door ander ongeluk of rampspoed, dan faalde jouw God.

Of het verhaal uit Jesaja 44 waar iemand een boom kapt, van de ene helft een lekker vuurtje stookt en van de andere helft een beeld maakt en dan verwacht dat dat beeld van alles voor hem gaat doen. Als er niets gebeurt kan je je afvragen: “is uw god dood?”

‘Het is stil aan de overkant’…. read more »

Blog Nederlands

Sinterklaas

Waarom staan we ieder jaar te liegen tegen onze kinderen en noemen we dat een feest? Ik had vroeger al liever een kinderdag dan Sinterklaas; een soort Moederdag voor kinderen. Dat je ontbijt op bed krijgt met cadeautjes en de hele dag niets hoeft te doen, maar lekker verwend wordt.

Toen ik erachter kwam dat Sinterklaas niet bestond en dat ik dus door al die volwassenen voor de gek was gehouden, is er bij mij een argwaan naar binnen gekropen die nooit meer is weggegaan. Als zelfs mijn sjieke, serieuze oma na het openmaken van een cadeautje ‘dank u Sinterklaasje’ riep in de schoorsteen, dan vraag ik me toch af hoe ver mensen gaan om een kind iets te laten geloven. read more »

Blog Nederlands

Geboorte en wedergeboorte

Geboorte en wedergeboorte zijn allebei essentieel om aan het leven te beginnen, en van allebei weten we van te voren niet precies wanneer ze gaan beginnen en hoe ze gaan verlopen. read more »

Blog Nederlands

Met smart zult gij kinderen baren

Na de zondeval zei God tegen de vrouw: Ik zal uw moeite (zwoegen) en uw zwangerschap zeer vermeerderen; met pijn zult u kinderen baren (Genesis 3:16 ). God zegt dit tegen Eva nadat ze van ‘de appel’ heeft gegeten. Vanwege deze tekst wordt de pijn bij een bevalling soms gezien als straf voor haar ongehoorzaamheid.

Dat vind ik een vreemde conclusie. read more »

Blog Nederlands

De gave van Genezing

Gezondheid staat altijd in de top 3 van lijsten met belangrijke dingen in het leven. Mensen die ernstig ziek zijn, slikken medicijnen met vervelende bijwerkingen, ondergaan operaties en andere pijnlijke behandelingen of volgen strikte diëten, om te genezen of in leven te blijven. Een aantal van hen zoekt ook naar genezing in het alternatieve circuit van gebedsgenezers en dergelijke. In de bijbel staan veel genezingswonderen beschreven. In het Nieuwe Testament wordt gezegd dat er mensen zijn met een speciale gave van genezing. Hoe gaan we in de kerk om met deze mensen?

Labels:

  • Mensen met de gave van genezing noemen we tegenwoordig artsen.
  • De gave van genezing was alleen voor de vroege kerk, toen er nog geen kerk of bijbel was.
  • Mensen met de gave van genezing hebben een speciale bediening die de lokale kerk overstijgt.

read more »