Category Archives: Blog Nederlands

Nederlandstalige blogs

Blog Nederlands

Wat gedachten bij Advent

Nu ik als evangelisch meisje wat meer betrokken raak bij de PKN vanwege het kerkasiel, begin ik grote bewondering te krijgen voor bepaalde tradities. Advent is er één van.

Advent zei mij eigenlijk niks. 4 weken voor kerst naar kerst toeleven, hoezo? Kerst is voor mij al zeker 15 jaar ‘alle ballen op de kerk’. In onze moderne kerken hebben we een kerstproductie of een kerst-event. Alle toeters en bellen worden van stal gehaald om er een belevenis van te maken die buitenstaanders aantrekt. En dat werkt. Heel veel mensen die anders nooit naar de kerk zouden gaan, komen zo in aanraking met wat wij geloven. We hopen dat hun interesse gewekt is en dat ze nog eens terug komen. Dus met de intentie is niks mis.

Maar een bijkomend nadeel is dat hierdoor voor mij kerst zo plat als een dubbeltje is geworden. Het was alleen nog maar uiterlijk vertoon. read more »

Blog Nederlands

Adventskaarsje

Aanstaande zondag is het 1e adventzondag. Nog 4 weken tot kerst: de komst van het Licht in de duisternis.

Eén kaarsje steken we dan aan, in die immense duisternis die ons omringt. Maar daar waar dat kaarsje brandt, daar is het wel licht. Daar wordt dood leven en stilstand beweging.

Toch heb ik niks met kerst zoals ik het gewend ben te vieren: je huis versieren, naar de kerk en eten met de familie. We zitten gezellig binnen met ons lichtje in ons kleine hoekje, christelijke liedjes te zingen. “Nu zijt wellecome, Jesu onze Heer”, “stille nacht, heilige nacht” en meer van dit soort onzin. De nacht waarin Jezus werd geboren was helemaal niet stil. Er stond een enorm engelenleger “Ere zij God” te roepen. En Jezus was helemaal niet welkom. Toen niet en nu niet. Jezus heeft namelijk de vervelende gewoonte om alles overhoop te halen wat jij en ik zo prettig vinden. Onze status quo, onze gewoonten, onze veilige regeltjes, ons bijgeloof. read more »

Blog Nederlands

Het leven na de enge poort

De preek ging een keer over ‘de enge poort’. Ik ben opgegroeid met de NBG vertaling uit 1951 en ik ben altijd een kruiswoordpuzzelliefhebber geweest, dus ik heb dit nooit geassocieerd met een griezelige poort, maar altijd met een nauw, smal exemplaar.

De tekst waar gesproken wordt over de smalle poort staat in Mat 7: 13, 14: “Ga binnen door de nauwe poort, want wijd is de poort en breed is de weg die naar het verderf leidt, en velen zijn er die daardoor naar binnen gaan; maar de poort is nauw en de weg is smal die naar het leven leidt, en weinigen zijn er die hem vinden.” Een beetje een enge tekst, die vroeger geïllustreerd werd met die vreselijke poster met een brede weg langs een kermis en andere leuke dingen die regelrecht naar de hel ging, terwijl de smalle weg via de kerk naar de hemel leidde. Ik heb hier een tijd geleden al eens een blog over geschreven, dus dat dit onzin is ga ik hier niet herhalen. Toch zette iets in deze tekst me weer aan het denken. read more »

Blog Nederlands

Hoop

Hoop is een vreemd, haast ongrijpbaar, fenomeen. Het wordt vaak in één adem genoemd met geloof en liefde, beide in wezen net zo ongrijpbaar als hoop. Je kunt niet op commando gaan hopen, geloven of liefhebben en je kunt het ook niet op commando uitzetten. Het overkomt je min of meer en je hebt er daarna maar weinig grip op.

Hoop is het anker van de ziel, staat in de Hebreeën brief te lezen. Hoop is een vooruitzicht waar je houvast aan kunt vinden. Deze hoop is dus niet ‘hopen dat het goed komt’, maar een concrete verwachting. Toch is hoop iets anders dan geloof. Geloof is de zekerheid van de dingen die men hoopt, zegt diezelfde Hebreeën brief. Hoop gaat dus vooraf aan geloof. read more »

Blog Nederlands

Geloof

 

Geloof is een kracht, las ik laatst en dat zette me aan het denken. Ik geloof al zo’n beetje mijn hele leven en ik weet dat Jezus zegt dat geloof bergen kan verzetten, maar om het te zien als een kracht is toch nieuw voor mij.

Maar hoe ‘werkt’ geloof dan? “Uw geloof heeft u behouden”, zegt Jezus en “Uw geloof heeft u genezen”. Of: “als u een geloof als een mosterdzaadje heeft, en u zegt tegen deze berg: ‘verhef u en stort u in de zee’, dan zou dat gebeuren.” Alle dingen zijn mogelijk voor wie gelooft, tekent Marcus op uit de mond van Jezus, waarop geantwoord wordt: “Ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp!” (Marcus 9:23,24)

Dit geloof is dus niet een bepaalde stroming, zoals protestants of rooms of evangelisch. Het is ook niet geloven dat bepaalde doctrines of dogma’s waarheid zijn. Maar het is wel een hele sterke overtuiging. Een overtuiging die het onmogelijke kan laten gebeuren. read more »

Blog Nederlands

Wie is mijn naaste?

Deze vraag wordt gesteld door geleerden die de Joodse wet op hun duimpje kenden. Ze wisten dat je die hele wet kunt samenvatten in twee geboden: Heb God lief boven alles en je naaste als jezelf, maar daar konden ze niets mee. Je aan de wet houden is in hun ogen het belangrijkste wat een mens kan doen, dus je moet zeker weten dat je dat goed doet. Daarom hadden ze duizenden regels ontwikkeld ter verbijzondering van de honderden regels die in de bijbel staan. Maar als de regels vervangen worden door zoiets vaags als liefde, dan weet je niet meer precies wat je moet doen. Dus om hun gezicht nog een beetje te redden zeggen ze tegen Jezus: “We willen ons best aan deze regel van liefde houden, maar dan moeten we wel weten wie onze naaste is.” read more »

Blog Nederlands

Romeinen hemel en hel

In het blog van vorige week over de Romeinenbrief ging het over wat de straf van God is en waarop je beoordeeld wordt op de dag des oordeels.

De straf is vooral dat God het gevolg van onze gezamenlijke (foute) keuzes niet opheft in het hier en nu. Het oordeel heeft betrekking op wat er in je eigen hart leeft en wat daarvan zichtbaar was tijdens je leven. Het slechte nieuws is dat niemands hart zuiver genoeg is en niemands levenswandel perfect, zodat niemand door het oordeel heen komt. Het goede nieuws is dat Jezus daar de oplossing voor is. Als je dat gelooft ‘ben je behouden’. Dat was de ene helft.

De andere helft is het antwoord op twee vragen:

1/ Wat is behouden zijn? Ga je dan naar de hemel – wat dat dan ook is?

2/ Als je niet gelooft in Jezus, ga je dan naar de hel – wat dat dan ook is?

Dit zijn behoorlijk ingewikkelde onderwerpen en ik heb ongeveer 1000 woorden (het zijn er bijna 1200 geworden), dus ik moet hier en daar wat kort door de bocht. read more »

Blog Nederlands

Romeinen en het oordeel

Een tijd geleden schreef ik dat we met connectgroep gingen beginnen aan de Romeinenbrief. http://ontspannenchristendom.nl/2018/06/20/connecten-met-de-romeinen/ Onze groep is heel divers qua levenswijze en invulling van het christelijk geloof. Ik zei dat Romeinen in deze context explosief materiaal is want de discussie gaat al snel over “wie gaat er naar de hemel, wie niet en waarom” en over “bestaat er een hel en gaat die lieve buurvrouw die niet gelooft daar echt naar toe”? Wij van de hapy-clappy people hebben geen issues met de hel; Jezus Redt! Maar als je streng Rooms of zwaar gereformeerd bent opgevoed, dan is de hel of het vagevuur wel een dingetje. Dus doken we in oordeel en straf naar aanleiding van de eerste drie hoofdstukken. read more »

Blog Nederlands

Kerkverlating

Ik wist van kerkverlating en kerkgebouwen die gesloten zijn bij gebrek aan middelen bij gebrek aan (betalende) leden, want ik heb de gereformeerde kerk van mijn jeugd zien teruglopen van 1500 naar 250. De gemeente kromp nog verder, het kerkgebouw maakte plaats voor een supermarkt met appartementen erboven en kerk kwam samen in de aula van een middelbare school, maar ik zat toen allang in een evangelische gemeente. Toen die niet meer aansloot bij mijn kinderen stapten we over naar een moderne kerk met veel jeugd. Die groeide als kool, dus het beeld van krimpende kerken kende ik alleen nog uit de krant.

Totdat ik in de vakantietijd een aantal PKN kerken bezocht. Toen werd ik keihard met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik had niet verwacht dat het zo erg zou zijn. 10.000 in de kaartenbak, 1000 in de diensten. Kerkgemeenschappen die ooit 5 bloeiende wijkgemeenten waren, gekrompen tot 150 man op een zondag en dat aantal daalt nog steeds. Niet alleen de kerk uit mijn jeugd is verdwenen, de kerk uit vrijwel ieders jeugd is verdwenen. Oudere mensen die ik sprak hadden er soms al twee of drie kerksluitingen opzitten.

De mensen van de kerk doen wat in hun vermogen ligt. Er zijn koffieochtenden, knutselclubs, maaltijdprojecten, enz., enz. De kerk is betrokken bij de buurt, alleen de buurt is niet zo betrokken bij de kerk. Totdat het kerkgebouw gesloten moet worden omdat de kosten niet meer te dragen zijn. Dan is de buurt ineens wel heel erg betrokken. “Dat gebouw mag niet worden gesloopt! Het is een beeldbepalend onderdeel van de wijk en we hebben er dierbare herinneringen aan.” Ik denk dan: als iedere buurtbewoner een of twee euro per week overmaakt naar de bankrekening van die kerk, dan kan die kerk tot in lengte van jaren beeldbepalend blijven en nog lekkere koffie schenken ook, met zo nodig wat geestelijke steun erbij. Maar dat gebeurt niet…

Geschokt en bezorgd kwam ik thuis. Hoe moet dit verder?

Wij evangelischen oordelen wel eens hautain dat die gevestigde kerken dode kerken zijn omdat de Geest daar gesmoord is in traditie, maar zelf zijn we geen haar beter. Onze manier van kerk-zijn hangt ook van vaste gewoonten aan elkaar. En wees eens eerlijk, toen de Hillsong beweging kwam, ging onze jeugd toch ook naar die modernere kerk? En wat was onze reactie? Gingen we ook ‘Hillsong doen’? Ik dacht het niet. De ouderen moeten er niet aan denken. De verpakking van Hillsong sluit niet aan bij hun belevingswereld en hun theologie ook niet echt. Zij zouden zich een vreemde gaan voelen in hun eigen kerk. En dus zie je in de evangelische wereld eenzelfde beweging op gang komen als in de traditionelere kerken: vergrijzing. En als de leegloop eenmaal begint lijkt er geen houden meer aan. Want die laatste vijf gezinnen gaan op een gegeven moment ook opzoek naar een nieuwe plek waar zij, maar vooral hun kinderen, meer aansluiting vinden met leeftijdgenoten.

Al die activiteiten voor de buurt helpen helaas niet om de kerk te vullen met nieuwe mensen. De deelnemers blijven gasten die op bezoek komen. Er worden soms wel kleine gemeenschapjes gevormd rondom activiteiten. Deelnemers aan een club die in de loop der tijd lief en leed gaan delen en elkaar ook buiten de club om ontmoeten, die helpen met klaarzetten en opruimen. De activiteit is hún cluppie geworden, hier horen ze bij. Maar ze horen niet bij de kerk.

De voetbalclub aan de andere kant van de wijk heeft ook zo’n soort aanbod, want ook zij moeten het hoofd boven water zien te houden met steeds minder vaste leden. Zij hebben een kaartclub, knutselclub, leeskring, enz. omdat zij hun gebouw aan deze clubs verhuren. De kerk en de voetbalclub waren al elkaars concurrenten op de zondag, maar nu dus ook door de week. De vraag is: waarmee onderscheidt de kerk zich van de voetbalclub? Waarom kiezen mensen uit de buurt voor de knutselclub of de koffieochtend van de kerk?

Wie het weet mag het zeggen.

Is het de geestelijke dimensie van de kerk? Gaan mensen met een spirituele behoefte naar een maaltijdproject van de kerk en mensen met alleen behoefte aan gezelschap naar de voetbalclub? Uit onderzoek blijkt dat mensen die opzoek zijn naar ‘iets spiritueels’ bijna nooit aan een kerk denken. Dertigers gaan liever op zondagochtend met hun yogamatjes op de rug en de happinezz onder de arm naar het park om daar met tientallen anderen hun oefeningen te doen.

Rick Warren beschrijft in zijn boek Doelgerichte Gemeente hoe hij bij de start van zijn kerk de deuren langs is gegaan met de vraag wat de mensen van de kerk verwachten. Hij kreeg soms verrassende antwoorden, waar hij veel aan heeft gehad.

Wat zouden de antwoorden bij ons zijn? Verwachten de mensen in de buurt dat de kerk een knutselclub heeft? Verwachten ze koffie te kunnen drinken met de mogelijkheid voor een goed gesprek? Verwachten ze antwoorden op levensvragen? Wat zijn eigenlijk de spirituele vragen van de gezinnen, de alleenstaanden, de jeugd of de ouderen in de omgeving?

Wat verwachten de huidige bezoekers van de activiteiten trouwens van de kerk? Wat verwachten de (klein)kinderen van de gemeenteleden van de kerk?

Kerkverlating is moeilijk tegen te gaan, nieuwe mensen bereiken is ook niet gemakkelijk, maar misschien werkt het stellen van vragen aan de omgeving als een spiegel waardoor je een beter beeld krijgt van wie je mag zijn als kerk. En dat zal heel anders zijn dan de voetbalclub.

Blog Nederlands

Genieten

“Heb je genoten van wat Ik voor je had, de voorproefjes van de hemel, tussen alle gebrokenheid?”

Deze vraag werd namens God gesteld door een dominee op een begrafenisdienst.

Ik krijg wel vaker op onverwachte momenten een spiegel voorgehouden om me iets te laten zien over mezelf waar nog wel wat te verbeteren valt. God is heel goed in die dingen. read more »